wpk

Wędrując przez leśne knieje, wśród wysokich sosen i okazałych dębów, zapewne nie raz zauważyliście na swojej drodze przewrócony i spróchniały pień drzewa.

Jaką tajemnicę kryje w sobie?

Próchniczak czarniawy
Hubiak pospolity
Wrośniak różnobarwny
Rohatyniec nosorożec

Czytaj więcej...

Las to miejsce, gdzie żyje obok siebie wiele gatunków roślin i zwierząt. Roślinność układa się w charakterystyczne warstwy, a każda z nich zamieszkiwana jest przez określoną grupę zwierząt, które znajdują tu odpowiednie warunki do życia.

KORONY DRZEW

Świerk pospolity
Brzoza brodawkowata
Dąb bezszypułkowy
Buk zwyczajny
Sosna pospolita
Sójka
Puszczyk
Kuna leśna
Wiewiórka
 

Czytaj więcej...

Stadem krążą już bociany Ponad wsią rodzinną, Bo im tutaj zimno. Słychać klekot ich żałosny: „Strach nam srogiej zimy! Do widzenia aż do wiosny, Wcześniej nie wrócimy!” W. Broniewski 

MIGRACJE – WĘDRÓWKI – regularne, dalekie, związane z porami roku przemieszczanie się ptaków niektórych gatunków np. bocian, żuraw, jaskółka, itp.

Ptaki wędrowne zdradzają niezwykłą zdolność orientacji; bocian, który jesienią odleciał do Afryki jest w stanie wiosną trafić w to samo miejsce, z którego wyruszył. Najdalsze wędrówki pokonują ptaki europejskie zimujące we wnętrzu Afryki lub południowej Azji. Krótkodystansowe migracje odbywają ptaki zimujące na południu Europy. Informacje o trasie wędrówki mają zakodowane genetycznie, orientują się względem położenia słońca i gwiazd. Wędrówka jesienna należy do długich, bowiem ptaki przerywają ją często na odpoczynek i żerowanie. Wiosenna podróż natomiast jest krótsza, gdyż ptaki śpieszą się na lęgowiska.

Nadeszła zima Wiele gatunków ptaków postanowiło zimą pozostać na własnym terytorium. W lasach, ogrodach i parkach otaczających nasze domostwa nie raz pojawiają się wygłodniałe i zmarznięte ptaszęta. POMÓŻ NAM PRZETRWAĆ ZIMĘ. Budując karmniki i wykładając w nich karmę uratujemy wiele ptasich istnień. Zimą, gdy nasze rodzime ptaki odleciały do ciepłych krajów, ich miejsce zajęły osobniki zza wschodniej i północnej granicy. Zimowi goście, którzy przybyli w poszukiwaniu pokarmu (jemiołuszki, gile), również oczekują naszej pomocy.

Zamieszkuję lasy i miejskie parki. Jestem aktywna głównie w dzień, gdyż nocą odpoczywam. Z niebywałą zręcznością potrafię wspinać się po drzewach i skakać po ziemi. Jestem wielką łakomczuchą. Najbardziej smakują mi nasiona drzew, a zwłaszcza iglastych, dlatego też przyłapałeś mnie z szyszką w łapkach. Chętnie zbieram grzyby, których nadmiar suszę na gałązkach. Nie pogardzę ptasim jajem i pisklakiem. Jesienią gromadzę zapasy orzeszków, nasion i żołędzi, które chowam w rozmaitych kryjówkach. Zimą nie zawsze udaje mi się znaleźć wszystkie smakołyki.

JEŚLI CHCESZ MI POMÓC TO PRZYCHODZĄC DO LASU LUB PARKU ZIMĄ – PRZYNIEŚ DLA MNIE ORZESZKI !

Łatwo rozpoznasz moją obecność po śladach, które zostawiam na śniegu. Potrafię sama zbudować mieszkanie. Jest to gniazdo kulistego kształtu, uplecione z gałęzi i traw, umieszczone wysoko w konarach starych drzew. Schronienie znajduje również w obszernych dziuplach lub opuszczonych gniazdach dużych ptaków. Nie zapadam w sen zimowy, ale w czasie złej pogody rzadko opuszczam gniazdo. Wychodzę jedynie w poszukiwaniu pokarmu ukrytego w spiżarni.

„ZBIERA GRZYBY I ORZECHY, SZUKA POD SOSNAMI SZYSZEK. ZALŚNI W SŁOŃCU RUDY OGON, GAŁĄŹ SIĘ KOŁYSZE”.

My, leśne mrówki jesteśmy owadami społecznymi tzn. nasza wielka rodzina składa się z królowej, samców i robotnic.

KRÓLOWA – najważniejsza mrówka wśród nas. To ona rozpoczęła budowę gniazda i dzięki niej istnieje nasz ród.

ROBOTNICE (bezpłodne samice) – pracują bardzo ciężko przy budowie mrowiska.

POZOSTAŁE – piastunki, opiekują się jajami złożonymi przez królową.

Czytaj więcej...