Zarządzenie nr  2/2020
Dyrektora Wdeckiego Parku Krajobrazowego w Osiu z dnia 3 czerwca 2020 roku
w sprawie ustalenia dnia wolnego od pracy dla pracowników 
Wdeckiego Parku Krajobrazowego w Osiu

Bajka o leśnych skrzatach.

 

Kawałek od nas, nie za daleko, tam gdzie drzewa rosną gęsto, ptaki śpiewają najpiękniejsze pieśni a mrówki pracują najpilniej żyły sobie dwa leśne skrzaty. To znaczy było ich znacznie więcej, bo który las nie ma swoich małych pomocników? Ale ta bajka dotyczy dwóch, konkretnych – Bożenki i Benia. Są przyjaciółmi od zawsze, odkąd wyszli ze skorupki orzeszka który zgubił szpak. Ich mamy bujały w nich maluchy do snu, razem z trelami ptaków usypiały pięknymi piosenkami. Benio z Bożenką byli nierozłączni. Razem gonili się z jaszczurkami, razem zbierali leśne maliny, a nawet wspinali się na drzewa. Robili szałasy z igieł sosny, w liściach przenosili krople wody. Czasami nawet, z racji że są od mrówek więksi, pomagali im w budowie mrowiska.

Czy wiesz, że …
Rezerwat „Brzęki im. Zygmunta Czubińskiego”:
  • jest to rezerwat częściowy (leśny) utworzony w 1975 roku o powierzchni 102,21 ha. (położenie: na czerwonym szlaku turystycznym „Stu z nieba” – ok. 8 km od miejscowości Osie w kierunku na Skórcz tzw. Brukiem);
  • w tym wyjątkowym uroczysku chronione jest jedno z najbogatszych stanowisk jarzębu brekinii na Niżu Środkowoeuropejskim;
  • najstarsze „brzęki” liczą ponad 300 lat;

We Wdeckim Parku Krajobrazowym, w Borach Tucholskich, w piaszczystych skarpach nad Wdą znalazły idealne miejsce do życia, o kim mowa o zimorodkach. Właśnie rozpoczęła się akcja obrączkowania zimorodków we Wdeckim Parku Krajobrazowym, nad Wdą żyje najwięcej zimorodków w Polsce. Dzięki czystej wodzie mają tu zapasy ryb, które są ich podstawowym pożywieniem. Możesz je tu zobaczyć, na przykład w czasie spływu kajakowego...

 

Czy wiesz, że …
Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans):
    • to gatunek byliny z ulistnionymi rozłogami, zakorzeniającymi się
    • zasiedla lasy mieszane i liściaste
    • rośnie na glebach świeżych, zasobnych w próchnicę i składniki mineralne
    • kwitnie od kwietnia do lipca

Cześć!
Chcemy Wam dziś przedstawić nasze Parkowe Skrzaty: Bożenkę i Benia. Nasi mali przyjaciele są znawcami przyrody.
W obecnym czasie dzieci nie odwiedzają parku i naszych skrzatów, przez co Bożenka i Benio są smutni.
Aby temu zapobiec ogłaszamy konkurs na wiersz, opowiadanie lub bajkę w których pojawią się nasi mali przyjaciele
Prace wysyłajcie na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. do poniedziałku (18 maja) do godziny 12.00
Bożenka i Benio wybiorą z przesłanych prac najciekawsze i nagrodzą drobnymi upominkami
Pracę należy podpisać: imię, nazwisko, wiek i adres zamieszkania.
Przesłanie pracy jest równoznaczne ze zgodą na opublikowanie imienia, nazwiska oraz miejsca zamieszkania; publikację i wykorzystanie pracy przez Wdecki Park Krajobrazowy do celów edukacyjnych i promocyjnych.

Padalec zwyczajny (Anguis fragilis). Beznoga jaszczurka, przypominająca węża.
W Polsce padalec zwyczajny jest spotykany na terenie całego kraju.
Jest aktywny w nocy i o zmierzchu. Zimuje często gromadnie w zakamarkach.
Zjada owady, ślimaki, dżdżownice.
Gody rozpoczynają się od połowy kwietnia i trwają aż do lipca. Ciąża trwa 3 miesiące. Padalec zwyczajny jest jajożyworodny. Młode mają długość do 10 cm i rodzą się w osłonkach jajowych. Osłonki rozrywane są w trakcie porodu lub tuż po nim. Młode są od razu zdolne do samodzielnego życia. Samica ♀️ w roku zwykle rodzi od 6 do 16 sztuk.

Padalec zwyczajny jest gatunkiem w Polsce objętym całkowitą ochroną prawną.

Bluszczyk kurdybanek (Glechoma hederacea). Jedna z naszych ulubionych wiosennych roślin.

- Bluszczyk kurdybanek to zioło pnące się po ziemi. Z tego względu określa się go bluszczykiem ziemnym. Kurdybanek zaczyna kwitnąć w drugim roku życia przeważnie w maju i kwitnie aż do jesieni. Ma niebieskie kwiaty i fioletowo-czerwono-bordowe, mieniące się w słońcu liście. Młode listki są jednak zielone.

Do konkursu zgłosiły się 74 osoby z różnych części Polski.
Hasło brzmi: drzewa i krzewy w parku.
Wszystkim gratulujemy poprawnych odpowiedzi, a szczęśliwcom przekażemy zestawy upominkowe.
Dziękujemy i zapraszamy do kolejnej zabawy w przyszłym tygodniu.

Upominki otrzymują:

Ewidentnie widać, że dostęp do lasów został przywrócony.
I nie zawsze jest to widok uśmiechniętych malców na rowerkach czy też miłośników nordic walking.
Ślady bytności "miłośników" przyrody powodują wzrost ciśnienia.
A Wy jak reagujecie na na takie przypadki? Sprzątacie? Powiadamiacie służbę leśną, policję, władze lokalne?

Idąc do pracy lub szkoły znalazłeś młodego ptaka, który "nie umie latać"?

Trwa okres wylotu młodych z gniazd i dziupli, i do nierzadkich przypadków należą spotkania z nielotami, które przedwcześnie opuściły rodzinne domy. Jak się zachować w takiej sytuacji? Czy pisklęta potrzebują naszej pomocy? Jak jej udzielić?

Uczulamy! Nic podobnego. W żadnym wypadku nie należy dotykać, zabierać i odchowywać podlotów. Do najczęstszych pobudek kierujących nami w takich sytuacjach należy chęć niesienia pomocy „nieporadnym” ptakom.

Dzisiejszego dnia trafił do Nas podlot puszczyka, został odwieziony w miejsce z którego do Nas przyjechał. Na miejscu zlokalizowana została dziupla, w której przebywały młode, o czym świadczą wypluwki zgromadzone pod drzewem. Podlot trafił na gałąź nieopodal dziupli, a w pobliżu czekało już na niego rodzeństwo.

Zapraszamy również na film z portalu Sowia dusza, mówiący o zachowaniu podlotów i o tym jak im pomóc, aby nie zaszkodzić: https://www.facebook.com/Sowiadusza/videos/1682907035183434/

Zaliczana do rodziny jasnowatych jasnota purpurowa (Lamium purpureum), to niezwykle pospolita roślina zielna, występująca powszechnie na terenie całego kraju.

- Gatunek preferuje gleby żyzne, umiarkowanie wilgotne, zasobne w składniki pokarmowe (głównie azot), próchnicze oraz gliniaste i często zasiedla nieużytki, rowy, polany, przydroża, tereny ruderalne, zarośla i rumowiska.

- Ze względu na swoją dużą pospolitość, gatunek doczekał się kilku nazw zwyczajowych, z których najpopularniejsze to pokrzywa kwitnąca i jasnota szkarłatna. Jak większość gatunków z rodziny jasnowatych, jasnota purpurowa jest rośliną miododajną , chętnie odwiedzaną przez owady zapylające (najliczniej przez pszczoły i trzmiele).

- Jasnota purpurowa to chwast bardzo powszechny, dlatego jego szkodliwość w uprawach jest dość duża. Szybko rozwijająca się roślina, pobiera z podłoża znaczne ilości wody i składników pokarmowych, stanowiąc dużą konkurencję dla roślin użytkowych. Może też szybko się rozprzestrzeniać, gdyż jego nasiona są rozsiewane zarówno przez wiatr, jak i roznoszone przez mrówki.

- Jasnota nie jest szczególnie wrażliwa na niskie temperatury, dlatego bez problemu może zimować, a nasiona są w stanie kiełkować zarówno bardzo wczesną wiosna jak i późną jesienią.

- Zastosowań jasnoty purpurowej jest bardzo wiele. Jej najważniejsze zastosowanie lecznicze to z pewnością wzmocnienie wydzielania soku żółciowego, żółci i soku trzustkowego, które odgrywają bardzo dużą rolę w naszym organizmie. Poza tym ich zastosowanie lecznicze przydaje się także przy bólach menstruacyjnych, bo bardzo je łagodzą.

- Oprócz tego z jasnoty purpurowej przyrządzić można napar z dodatkiem selera , rumianku lub krwawnika, który jest dobrym środkiem przeciwko migrenie i nieżytach górnych dróg oddechowych. Poza tym chwast ten wykorzystuje się również do przyrządzenia octu i jako dodatek do sałatek, zapiekanek i zup.

- Jak możemy zauważyć, jasnota purpurowa mimo tego, że jest powszechnie występującym chwastem, jest bardzo pozytywną rośliną o niesamowitych właściwościach leczniczych. Jeśli jednak stanowi bardzo duży problem na polach, wykonuje się wtedy opryski przeciw chwastom, dostępne w sklepach ogrodniczych. Jednak lepszym rozwiązaniem jest ścięcie jej i wykorzystanie do przygotowania herbaty lub innych specyfików. Purpurowa jasnota to roślina zasługująca na uwagę.

- Więcej o dzisiejszej bohaterce: https://fajnyogrod.pl/…/jasnota-purpurowa-opis-zwalczanie-…/

Wpuszczamy rybki do wody - czyli zarybianie we Wdecki Park Krajobrazowy.
ZARYBIANIE - wpuszczanie ryb do wody, w której osobniki wypuszczane wcześniej nie występowały. Prowadzone jest zarówno młodocianymi jak i dorosłymi osobnikami ( co widać na zdjęciach) , które pochodzą z ikry uzyskanej w kontrolowanych warunkach.
Cel zarybiania może być różny, może dotyczyć zbiorników sztucznych oraz naturalnych.
W przypadku np. stawów czy innych zbiorników przeznaczonych do chowu i hodowli celem jest produkcja ryb do spożycia. Natomiast zarybianie rzek i jezior jest związane głównie z celami środowiskowymi. Może być prowadzone w celu odbudowy i wzmocnienia populacji ryb danego gatunku, łagodzenia skutków przełowienia. W przypadku zdegradowanych siedlisk pewne gatunki ryb, które stanową swoisty „filtr” dla wód, oczyszczają je z roślinności czy fitoplanktonu i poprawiają tym samym ogólny stan wody. Celem zarybiania może też być kształtowanie właściwych relacji ilościowych ryb na poszczególnych poziomach łańcucha pokarmowego. W przypadku utworzonych, sztucznych zbiorników wodnych jakimi są Zalew Żurski i Gródecki na Wdzie dodatkowym powodem zarybiania jest uniemożliwiona wędrówka ryb ze względu na brak tzw. przepławek. Utrzymanie właściwej ilościowo i jakościowo populacji ryb wymaga ingerencji człowieka. Stąd okresowe zarybianie i samych zbiorników zaporowych jak i odcinków rzeki Wda. Zdjęcia pochodzą z dwóch różnych akcji zarybiania duże osobniki to pstrągi potokowe wpuszczane do rzeki natomiast maleńki narybek ma szansę za parę lat (2-3) stać się rekordowym szczupakiem dla szczęśliwego wędkarza nad Zalewem Żurskim.

Witamy, dziś zachęcamy do kolejnego konkursu – wykreślanki przyrodniczej. Waszym zadaniem jest wykreślić nazwy 16 drzew i krzewów występujących w Parku. Pozostałe litery utworzą hasło.

Na rozwiązania (16 nazw drzew i krzewów oraz hasła) czekamy do piątku do godziny 10.00.
Rozwiązania prosimy wysyłać na maila (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub w prywatnej wiadomości na facebooku. W treści oprócz rozwiązań należy podać także imię, nazwisko oraz adres.
W piątek rozlosujemy 3 zestawy upominkowe.

Wysłanie rozwiązania jest jednoczesnym wyrażaniem zgody na publikację imienia, nazwiska oraz miejscowości zamieszkania w celu publikacji zwycięzców.

 

"Wiwat Maj, Trzeci Maj". Dziś wielkie święto, tylko jak to nawiązać do "naszego podwórka"? ....
Hmmm... więc... 3 Maja Święto narodowe  -> rocznica uchwalenia Konstytucj (1791) -> święto państwowe = dzień wolny (w tym roku nawet niedziela) -> dzień wolny, to może gril? -> a z grila same pyszności, do których idealnie pasuje sos czosnkowy -> nie ma czosnku? Nie ma problemuJest czosnaczek!

- Czosnaczek pospolity (Alliaria petiolata) to roślina, która rzeczywiście jest dość pospolita. Rośnie w widnych częściach lasów liścistych, na łąkach, ale też przy drogach, a nawet na miejskich trawnikach. Botanicznie nie jest spokrewniona z czosnkiem, ale należy do licznej rodziny kapustowanych.

- Do ogrodów trafia raczej jako chwast, niż roślina uprawna. Ale warto na nią zwrócić uwagę, bo dobrze smakuje (jeśli lubimy smak czosnku) i ma wiele właściwości prozdrowotnych.

- Smak i zapach czosnaczka sprawiły, że znalazł on zastosowanie w kuchni. Można go jeść na surowo – wtedy jest najbardziej aromatyczny. Dobrze smakuje jako dodatek do sałatek, twarożku, past, można go też wykorzystać do produkcji ziołowego masła. Ale czosnaczek można dodawać do różnych potraw i sosów lub jeść samodzielnie, przygotowany jak szpinak.

Czosnaczek w ogrodach uprawiany jest rzadko. Ale możemy go wysiać na rabacie.

- Czosnaczek w naturze chętnie rośnie w półcieniu, ale znosi też słońce i cień. Wymaga za to żyznej i przepuszczalnej gleby, bogatej w próchnicę. Ziemia musi być także bogata w azot, więc trzeba go dostarczyć w nawozie.

- Czosnaczek dość łatwo rozsiewa się sam, a jego nasiona zachowują zdolność kiełkowania aż przez 5 lat. Sprawia to, że czosnaczek bywa traktowany jako uciążliwy chwast. Jeśli przywędrował do naszego ogrodu, nie wahajmy się go wykorzystać.

No i dało się nawiązać? Pesteczka!
Kto chce poczytać więcej o czosnaczku pospolitym
http://www.e-ogrodek.pl/a/czosnaczek-ziele-o-smaku-i-zapach…
https://atlas.roslin.pl/plant/6270

 

 

Święto flagi, więc o święcie, barwach narodowych i fladze słów kilka.
- Pomimo tego, że od 2004 roku istnieje Dzień Flagi, którego autorem i pomysłodawca jest Leszek Rodziewicz, to nadal prawie 99,9 % Polaków nie ma o tym bladego pojęcia.
Reportaż o tym niezwykłym człowieku na stronach Polskiego Radia https://www.polskieradio.pl/…/2501099,Pan-Leszek-od-polskie…

 - Polskie biało-czerwone  barwy narodowe tym się różnią od takich samych barw innych państw, że mają jako nieliczne w świecie pochodzenie heraldyczne i są określone ustawą z 1831 roku.

- Szereg państw ma także biało- czerwone barwy jako swój symbol. Np. Monaco, Austria, Dania ,Anglia, Szwajcaria, Turcja, Malta, Kanada, Gruzja, Japonia itd. Zanim stały się prawdziwie narodowe były przede wszystkim stosowane przez wojsko.

- Pochodzenie heraldyczne wskazuje na związek naszych barw z herbem naszego państwa. Wywodzą się z dwóch herbów : Królestwa Polskiego i Wielkiego księstwa Litewskiego. Symbolizują one największe dzieło naszych przodków – tradycje Rzeczypospolitej Obojga Narodów. wspólnego państwa utworzonego w wyniku unii zawartych przez Polskę i Litwę.

-Powstanie naszych barw narodowych można ująć w trzech etapach.
1 W wyniku unii w Krewie w 1385 roku dokładnie 14 sierpnia łączą się dwa suwerenne państwa, którego królem zostaje Jagiełło-Wielki Książę Litewski.
2 Ten fakt trzeba było zaznaczyć w nowym herbie państwowym. Tak się złożyło, że na herbach obu państw widniały te same barwy. Tło tarcz herbowych było czerwone, natomiast godła były białe. Królestwo Polskie miało Białego Orła, Wielkie Księstwo Litewskie miało białego Jeźdźca z podniesionym mieczem zwanego Pogonią Litewską. Te herby zostały umieszczone przemiennie na czteropolowej czerwonej tarczy herbowej. Na pierwszym honorowym miejscu w górnym rzędzie został umieszczony Orzeł Biały w dolnym zaś rzędzie to miejsce zajęła Litewska Pogoń. Ten nowy herb nowego państwa symbolizował równorzędność łączących się państw przez ponad 600 lat.
3 Do tego herbu nawiązywała ustawa przyjęta w dniu 7 lutego 1831 roku przez Sejm Królestwa Polskiego która głosiła: Izba Poselska i izba Senatorska po wysłuchaniu wniosków Komisji Sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednolitej oznaki pod którą winni łączyć się Polacy postanowiły i stanowią: Art.1 Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego to jest kolor biały z czerwonym. Art.2 Wszyscy Polacy , a mianowicie Wojsko Polskie te kolory nosić maja w miejscu, gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były. Te uchwalone w toku Powstania barwy narodowe po jego upadku przejęte od wojska przez cywilów symbolizowały państwo którego chwilowo nie było, i naród, który pod nimi wybijał się na niepodległość.

- Mało kto wie, że pomysłodawcą i autorem tej uchwały był Walenty Zwierkowski deputowany z Warszawy na ten Sejm. Jego nazwisko powinno być tak samo znane jak nazwisko Józefa Wybickiego autora Mazurka Dąbrowskiego.

- Uchwałą Sejmu Ustawodawczego odrodzonej Rzeczypospolitej z dnia 1 sierpnia 1919 roku stały się barwami państwowymi.

- Oryginał ustawy z 1831 roku , która legła u podstaw naszych barw narodowych znajduje się w Bibliotece Polskiej w Paryżu.

Autor opracowania nie został podpisany, ale tekst przygotowany z niezwykłą starannością i zasługuje na powielenie. Jeżeli autor, lub ktoś inny, rozpoznaje ten tekst, prosimy o kontakt w celu umieszczenia danych.
#mojaflaga

W konkursie wzięło udział 67 osób z różnych części Polski.

Hasłem głównym jest Brekinia.
Wszystkim gratulujemy poprawnych odpowiedzi, a szczęśliwcom przekażemy zestawy upominkowe.
Dziękujemy i zapraszamy do kolejnej zabawy wkrótce.

Upominki wygrali:
Aleksandra W. z Osia
Jolanta M. z Laskowic
Lilianna L. z Międzychodu

Wszyscy cieszymy się, że możemy chodzić do lasu. Nie wszyscy jednak rozumieją zasady tam panujące. Niektórzy tak bardzo kochają las, że muszą do niego wjechać, a to może spotkać się z dezaprobatą służby leśnej lub policji i może słono kosztować.
Zasady udostępniania lasów są precyzyjnie opisane w rozdziale 5. Ustawy o lasach. Wynika z niej, że ruch motorowerem, pojazdem silnikowym (samochodem, motocyklem czy quadem), a także zaprzęgiem konnym dopuszczalny jest tylko drogami publicznymi. Każdym pojazdem można wjechać do lasu drogą leśną tylko wtedy, gdy jest wyraźnie ona oznaczona drogowskazami dopuszczającymi ruch ( np. wskazany jest kierunek i odległość dojazdu do miejscowości, ośrodka wypoczynkowego czy parkingu leśnego). Nie dotyczy to inwalidów, którzy poruszają się pojazdami przystosowanymi do ich potrzeb.
UwagaNa drogach leśnych nie muszą być ustawione szlabany i znaki zakazujące poruszania się po nich, gdyż zakaz ten wynika wprost z zapisów ustawy o lasach. Obowiązuje on cały rok, nie tylko w okresie zagrożenia pożarowego.
Więcej o korzystaniu z drog w lesie: https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/faq/samochod/

 

 

Serdecznie zapraszamy do rozwiązania krzyżówki przyrodniczej. Hasłem jest nazwa drzewa, które jest w logo Wdeckiego Parku Krajobrazowego.

Osoby, które przyślą do czwartku (30 kwietnia) do godziny 12.00 rozwiązanie (odpowiedzi na wszystkie pytania oraz hasło) rozlosujemy 3 zestawy upominkowe.

Odpowiedzi prosimy wysyłać na maila (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub w prywatnej wiadomości na facebooku. W treści oprócz rozwiązań należy podać także imię, nazwisko oraz adres.

1. Gdzie spokojne są strumyki, ścinam drzewa i patyki.
Robię tamy, wodę zbieram, w piękne futro się ubieram.
I nie jestem niczyj wróg. Kto ja jestem? No kto? …

2. Lubi jagody i żołędzie więc sadełko sobie przędzie.
W czasie zimowej pory chowa się do swej nory.
Jego czarno – biała głowa w lesie dobrze się chowa.

3. Idę sobie leśną drogą, czasem gniewnie tupnę nogą.
Kolce mam i wzdłuż i wszerz. Kto ja jestem? Właśnie …

4. Jestem zgrabna i płochliwa. Jadam trawkę, liście zrywam.
Sierść mam płową, łatkę białą, a poroże raczej małe.
Jestem zwinna jak panienka. Kto ja jestem? No? …

5. Ryję ziemię mymi kłami – nazywają je szablami.
Dzieci mam w prześliczne paski. Bardzo kocham te bobaski.
Kto chce krzywdę im uczynić pozna zemstę dzikiej świni.
Niech na drzewo zmyka w mig. Wtedy jestem straszny …

6. W kropki mam spódnicę. Chętnie zjadam mszyce.

7. Z drzewa na drzewo bez kłopotu skaczę. Zbieram orzeszki, kiedy je zobaczę.
Jestem dumna z kity, co ją rudą noszę. Jak ja się nazywam? Odgadnijcie proszę.

8. Bielak albo szarak, jest krewnym królika.
Drapieżcy unika, bo zjadłyby go zaraz.

(Źródło: cepl.sggw.pl, miastodzieci.pl, szkolnictwo.pl)