Idąc do pracy lub szkoły znalazłeś młodego ptaka, który "nie umie latać"?

Trwa okres wylotu młodych z gniazd i dziupli, i do nierzadkich przypadków należą spotkania z nielotami, które przedwcześnie opuściły rodzinne domy. Jak się zachować w takiej sytuacji? Czy pisklęta potrzebują naszej pomocy? Jak jej udzielić?

Uczulamy! Nic podobnego. W żadnym wypadku nie należy dotykać, zabierać i odchowywać podlotów. Do najczęstszych pobudek kierujących nami w takich sytuacjach należy chęć niesienia pomocy „nieporadnym” ptakom.

Dzisiejszego dnia trafił do Nas podlot puszczyka, został odwieziony w miejsce z którego do Nas przyjechał. Na miejscu zlokalizowana została dziupla, w której przebywały młode, o czym świadczą wypluwki zgromadzone pod drzewem. Podlot trafił na gałąź nieopodal dziupli, a w pobliżu czekało już na niego rodzeństwo.

Zapraszamy również na film z portalu Sowia dusza, mówiący o zachowaniu podlotów i o tym jak im pomóc, aby nie zaszkodzić: https://www.facebook.com/Sowiadusza/videos/1682907035183434/

Zaliczana do rodziny jasnowatych jasnota purpurowa (Lamium purpureum), to niezwykle pospolita roślina zielna, występująca powszechnie na terenie całego kraju.

- Gatunek preferuje gleby żyzne, umiarkowanie wilgotne, zasobne w składniki pokarmowe (głównie azot), próchnicze oraz gliniaste i często zasiedla nieużytki, rowy, polany, przydroża, tereny ruderalne, zarośla i rumowiska.

- Ze względu na swoją dużą pospolitość, gatunek doczekał się kilku nazw zwyczajowych, z których najpopularniejsze to pokrzywa kwitnąca i jasnota szkarłatna. Jak większość gatunków z rodziny jasnowatych, jasnota purpurowa jest rośliną miododajną , chętnie odwiedzaną przez owady zapylające (najliczniej przez pszczoły i trzmiele).

- Jasnota purpurowa to chwast bardzo powszechny, dlatego jego szkodliwość w uprawach jest dość duża. Szybko rozwijająca się roślina, pobiera z podłoża znaczne ilości wody i składników pokarmowych, stanowiąc dużą konkurencję dla roślin użytkowych. Może też szybko się rozprzestrzeniać, gdyż jego nasiona są rozsiewane zarówno przez wiatr, jak i roznoszone przez mrówki.

- Jasnota nie jest szczególnie wrażliwa na niskie temperatury, dlatego bez problemu może zimować, a nasiona są w stanie kiełkować zarówno bardzo wczesną wiosna jak i późną jesienią.

- Zastosowań jasnoty purpurowej jest bardzo wiele. Jej najważniejsze zastosowanie lecznicze to z pewnością wzmocnienie wydzielania soku żółciowego, żółci i soku trzustkowego, które odgrywają bardzo dużą rolę w naszym organizmie. Poza tym ich zastosowanie lecznicze przydaje się także przy bólach menstruacyjnych, bo bardzo je łagodzą.

- Oprócz tego z jasnoty purpurowej przyrządzić można napar z dodatkiem selera , rumianku lub krwawnika, który jest dobrym środkiem przeciwko migrenie i nieżytach górnych dróg oddechowych. Poza tym chwast ten wykorzystuje się również do przyrządzenia octu i jako dodatek do sałatek, zapiekanek i zup.

- Jak możemy zauważyć, jasnota purpurowa mimo tego, że jest powszechnie występującym chwastem, jest bardzo pozytywną rośliną o niesamowitych właściwościach leczniczych. Jeśli jednak stanowi bardzo duży problem na polach, wykonuje się wtedy opryski przeciw chwastom, dostępne w sklepach ogrodniczych. Jednak lepszym rozwiązaniem jest ścięcie jej i wykorzystanie do przygotowania herbaty lub innych specyfików. Purpurowa jasnota to roślina zasługująca na uwagę.

- Więcej o dzisiejszej bohaterce: https://fajnyogrod.pl/…/jasnota-purpurowa-opis-zwalczanie-…/

Wpuszczamy rybki do wody - czyli zarybianie we Wdecki Park Krajobrazowy.
ZARYBIANIE - wpuszczanie ryb do wody, w której osobniki wypuszczane wcześniej nie występowały. Prowadzone jest zarówno młodocianymi jak i dorosłymi osobnikami ( co widać na zdjęciach) , które pochodzą z ikry uzyskanej w kontrolowanych warunkach.
Cel zarybiania może być różny, może dotyczyć zbiorników sztucznych oraz naturalnych.
W przypadku np. stawów czy innych zbiorników przeznaczonych do chowu i hodowli celem jest produkcja ryb do spożycia. Natomiast zarybianie rzek i jezior jest związane głównie z celami środowiskowymi. Może być prowadzone w celu odbudowy i wzmocnienia populacji ryb danego gatunku, łagodzenia skutków przełowienia. W przypadku zdegradowanych siedlisk pewne gatunki ryb, które stanową swoisty „filtr” dla wód, oczyszczają je z roślinności czy fitoplanktonu i poprawiają tym samym ogólny stan wody. Celem zarybiania może też być kształtowanie właściwych relacji ilościowych ryb na poszczególnych poziomach łańcucha pokarmowego. W przypadku utworzonych, sztucznych zbiorników wodnych jakimi są Zalew Żurski i Gródecki na Wdzie dodatkowym powodem zarybiania jest uniemożliwiona wędrówka ryb ze względu na brak tzw. przepławek. Utrzymanie właściwej ilościowo i jakościowo populacji ryb wymaga ingerencji człowieka. Stąd okresowe zarybianie i samych zbiorników zaporowych jak i odcinków rzeki Wda. Zdjęcia pochodzą z dwóch różnych akcji zarybiania duże osobniki to pstrągi potokowe wpuszczane do rzeki natomiast maleńki narybek ma szansę za parę lat (2-3) stać się rekordowym szczupakiem dla szczęśliwego wędkarza nad Zalewem Żurskim.

Witamy, dziś zachęcamy do kolejnego konkursu – wykreślanki przyrodniczej. Waszym zadaniem jest wykreślić nazwy 16 drzew i krzewów występujących w Parku. Pozostałe litery utworzą hasło.

Na rozwiązania (16 nazw drzew i krzewów oraz hasła) czekamy do piątku do godziny 10.00.
Rozwiązania prosimy wysyłać na maila (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub w prywatnej wiadomości na facebooku. W treści oprócz rozwiązań należy podać także imię, nazwisko oraz adres.
W piątek rozlosujemy 3 zestawy upominkowe.

Wysłanie rozwiązania jest jednoczesnym wyrażaniem zgody na publikację imienia, nazwiska oraz miejscowości zamieszkania w celu publikacji zwycięzców.

 

"Wiwat Maj, Trzeci Maj". Dziś wielkie święto, tylko jak to nawiązać do "naszego podwórka"? ....
Hmmm... więc... 3 Maja Święto narodowe  -> rocznica uchwalenia Konstytucj (1791) -> święto państwowe = dzień wolny (w tym roku nawet niedziela) -> dzień wolny, to może gril? -> a z grila same pyszności, do których idealnie pasuje sos czosnkowy -> nie ma czosnku? Nie ma problemuJest czosnaczek!

- Czosnaczek pospolity (Alliaria petiolata) to roślina, która rzeczywiście jest dość pospolita. Rośnie w widnych częściach lasów liścistych, na łąkach, ale też przy drogach, a nawet na miejskich trawnikach. Botanicznie nie jest spokrewniona z czosnkiem, ale należy do licznej rodziny kapustowanych.

- Do ogrodów trafia raczej jako chwast, niż roślina uprawna. Ale warto na nią zwrócić uwagę, bo dobrze smakuje (jeśli lubimy smak czosnku) i ma wiele właściwości prozdrowotnych.

- Smak i zapach czosnaczka sprawiły, że znalazł on zastosowanie w kuchni. Można go jeść na surowo – wtedy jest najbardziej aromatyczny. Dobrze smakuje jako dodatek do sałatek, twarożku, past, można go też wykorzystać do produkcji ziołowego masła. Ale czosnaczek można dodawać do różnych potraw i sosów lub jeść samodzielnie, przygotowany jak szpinak.

Czosnaczek w ogrodach uprawiany jest rzadko. Ale możemy go wysiać na rabacie.

- Czosnaczek w naturze chętnie rośnie w półcieniu, ale znosi też słońce i cień. Wymaga za to żyznej i przepuszczalnej gleby, bogatej w próchnicę. Ziemia musi być także bogata w azot, więc trzeba go dostarczyć w nawozie.

- Czosnaczek dość łatwo rozsiewa się sam, a jego nasiona zachowują zdolność kiełkowania aż przez 5 lat. Sprawia to, że czosnaczek bywa traktowany jako uciążliwy chwast. Jeśli przywędrował do naszego ogrodu, nie wahajmy się go wykorzystać.

No i dało się nawiązać? Pesteczka!
Kto chce poczytać więcej o czosnaczku pospolitym
http://www.e-ogrodek.pl/a/czosnaczek-ziele-o-smaku-i-zapach…
https://atlas.roslin.pl/plant/6270

 

 

Święto flagi, więc o święcie, barwach narodowych i fladze słów kilka.
- Pomimo tego, że od 2004 roku istnieje Dzień Flagi, którego autorem i pomysłodawca jest Leszek Rodziewicz, to nadal prawie 99,9 % Polaków nie ma o tym bladego pojęcia.
Reportaż o tym niezwykłym człowieku na stronach Polskiego Radia https://www.polskieradio.pl/…/2501099,Pan-Leszek-od-polskie…

 - Polskie biało-czerwone  barwy narodowe tym się różnią od takich samych barw innych państw, że mają jako nieliczne w świecie pochodzenie heraldyczne i są określone ustawą z 1831 roku.

- Szereg państw ma także biało- czerwone barwy jako swój symbol. Np. Monaco, Austria, Dania ,Anglia, Szwajcaria, Turcja, Malta, Kanada, Gruzja, Japonia itd. Zanim stały się prawdziwie narodowe były przede wszystkim stosowane przez wojsko.

- Pochodzenie heraldyczne wskazuje na związek naszych barw z herbem naszego państwa. Wywodzą się z dwóch herbów : Królestwa Polskiego i Wielkiego księstwa Litewskiego. Symbolizują one największe dzieło naszych przodków – tradycje Rzeczypospolitej Obojga Narodów. wspólnego państwa utworzonego w wyniku unii zawartych przez Polskę i Litwę.

-Powstanie naszych barw narodowych można ująć w trzech etapach.
1 W wyniku unii w Krewie w 1385 roku dokładnie 14 sierpnia łączą się dwa suwerenne państwa, którego królem zostaje Jagiełło-Wielki Książę Litewski.
2 Ten fakt trzeba było zaznaczyć w nowym herbie państwowym. Tak się złożyło, że na herbach obu państw widniały te same barwy. Tło tarcz herbowych było czerwone, natomiast godła były białe. Królestwo Polskie miało Białego Orła, Wielkie Księstwo Litewskie miało białego Jeźdźca z podniesionym mieczem zwanego Pogonią Litewską. Te herby zostały umieszczone przemiennie na czteropolowej czerwonej tarczy herbowej. Na pierwszym honorowym miejscu w górnym rzędzie został umieszczony Orzeł Biały w dolnym zaś rzędzie to miejsce zajęła Litewska Pogoń. Ten nowy herb nowego państwa symbolizował równorzędność łączących się państw przez ponad 600 lat.
3 Do tego herbu nawiązywała ustawa przyjęta w dniu 7 lutego 1831 roku przez Sejm Królestwa Polskiego która głosiła: Izba Poselska i izba Senatorska po wysłuchaniu wniosków Komisji Sejmowych, zważywszy potrzebę nadania jednolitej oznaki pod którą winni łączyć się Polacy postanowiły i stanowią: Art.1 Kokardę narodową stanowić będą kolory herbu Królestwa polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego to jest kolor biały z czerwonym. Art.2 Wszyscy Polacy , a mianowicie Wojsko Polskie te kolory nosić maja w miejscu, gdzie takowe oznaki dotąd noszonymi były. Te uchwalone w toku Powstania barwy narodowe po jego upadku przejęte od wojska przez cywilów symbolizowały państwo którego chwilowo nie było, i naród, który pod nimi wybijał się na niepodległość.

- Mało kto wie, że pomysłodawcą i autorem tej uchwały był Walenty Zwierkowski deputowany z Warszawy na ten Sejm. Jego nazwisko powinno być tak samo znane jak nazwisko Józefa Wybickiego autora Mazurka Dąbrowskiego.

- Uchwałą Sejmu Ustawodawczego odrodzonej Rzeczypospolitej z dnia 1 sierpnia 1919 roku stały się barwami państwowymi.

- Oryginał ustawy z 1831 roku , która legła u podstaw naszych barw narodowych znajduje się w Bibliotece Polskiej w Paryżu.

Autor opracowania nie został podpisany, ale tekst przygotowany z niezwykłą starannością i zasługuje na powielenie. Jeżeli autor, lub ktoś inny, rozpoznaje ten tekst, prosimy o kontakt w celu umieszczenia danych.
#mojaflaga

W konkursie wzięło udział 67 osób z różnych części Polski.

Hasłem głównym jest Brekinia.
Wszystkim gratulujemy poprawnych odpowiedzi, a szczęśliwcom przekażemy zestawy upominkowe.
Dziękujemy i zapraszamy do kolejnej zabawy wkrótce.

Upominki wygrali:
Aleksandra W. z Osia
Jolanta M. z Laskowic
Lilianna L. z Międzychodu

Wszyscy cieszymy się, że możemy chodzić do lasu. Nie wszyscy jednak rozumieją zasady tam panujące. Niektórzy tak bardzo kochają las, że muszą do niego wjechać, a to może spotkać się z dezaprobatą służby leśnej lub policji i może słono kosztować.
Zasady udostępniania lasów są precyzyjnie opisane w rozdziale 5. Ustawy o lasach. Wynika z niej, że ruch motorowerem, pojazdem silnikowym (samochodem, motocyklem czy quadem), a także zaprzęgiem konnym dopuszczalny jest tylko drogami publicznymi. Każdym pojazdem można wjechać do lasu drogą leśną tylko wtedy, gdy jest wyraźnie ona oznaczona drogowskazami dopuszczającymi ruch ( np. wskazany jest kierunek i odległość dojazdu do miejscowości, ośrodka wypoczynkowego czy parkingu leśnego). Nie dotyczy to inwalidów, którzy poruszają się pojazdami przystosowanymi do ich potrzeb.
UwagaNa drogach leśnych nie muszą być ustawione szlabany i znaki zakazujące poruszania się po nich, gdyż zakaz ten wynika wprost z zapisów ustawy o lasach. Obowiązuje on cały rok, nie tylko w okresie zagrożenia pożarowego.
Więcej o korzystaniu z drog w lesie: https://www.lasy.gov.pl/pl/informacje/faq/samochod/

 

 

Serdecznie zapraszamy do rozwiązania krzyżówki przyrodniczej. Hasłem jest nazwa drzewa, które jest w logo Wdeckiego Parku Krajobrazowego.

Osoby, które przyślą do czwartku (30 kwietnia) do godziny 12.00 rozwiązanie (odpowiedzi na wszystkie pytania oraz hasło) rozlosujemy 3 zestawy upominkowe.

Odpowiedzi prosimy wysyłać na maila (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub w prywatnej wiadomości na facebooku. W treści oprócz rozwiązań należy podać także imię, nazwisko oraz adres.

1. Gdzie spokojne są strumyki, ścinam drzewa i patyki.
Robię tamy, wodę zbieram, w piękne futro się ubieram.
I nie jestem niczyj wróg. Kto ja jestem? No kto? …

2. Lubi jagody i żołędzie więc sadełko sobie przędzie.
W czasie zimowej pory chowa się do swej nory.
Jego czarno – biała głowa w lesie dobrze się chowa.

3. Idę sobie leśną drogą, czasem gniewnie tupnę nogą.
Kolce mam i wzdłuż i wszerz. Kto ja jestem? Właśnie …

4. Jestem zgrabna i płochliwa. Jadam trawkę, liście zrywam.
Sierść mam płową, łatkę białą, a poroże raczej małe.
Jestem zwinna jak panienka. Kto ja jestem? No? …

5. Ryję ziemię mymi kłami – nazywają je szablami.
Dzieci mam w prześliczne paski. Bardzo kocham te bobaski.
Kto chce krzywdę im uczynić pozna zemstę dzikiej świni.
Niech na drzewo zmyka w mig. Wtedy jestem straszny …

6. W kropki mam spódnicę. Chętnie zjadam mszyce.

7. Z drzewa na drzewo bez kłopotu skaczę. Zbieram orzeszki, kiedy je zobaczę.
Jestem dumna z kity, co ją rudą noszę. Jak ja się nazywam? Odgadnijcie proszę.

8. Bielak albo szarak, jest krewnym królika.
Drapieżcy unika, bo zjadłyby go zaraz.

(Źródło: cepl.sggw.pl, miastodzieci.pl, szkolnictwo.pl)

Jeśli coś jest "dziwne", ale działa, to nie jest dziwne!
Znalezione na Elendilion - Tolkienowski Serwis Informacyjny.

22 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ziemi (Światowy Dzień Ziemi),
to największe na świecie ekologiczne święto, którego celem jest zwrócenie uwagi na kwestie ochrony środowiska naturalnego, a przede wszystkim na promowanie zachowań proekologicznych. Mają one w jakimkolwiek stopniu przyczynić się do ochrony naszej planety przed nadmierną eksploatacją.
W tym roku przypada 50 edycja tego święta a tematem przewodnim są działania na rzecz ochrony klimatu
Jak możemy obchodzić Dzień Ziemi?
• zasadźmy drzewo lub krzew;
• codziennie segregujmy śmieci;
• oszczędzajmy wodę, gaz i energię elektryczną;
• zużyte baterie wyrzucajmy do specjalnych pojemników;
• dajmy używanym przedmiotom drugie życie.
Pamiętajmy, że każdy z nas jest mieszkańcem tej planety i dlatego powinniśmy czuć się odpowiedzialni za jej stan. To nasze wspólne dobro i dlatego tak ważne jest, abyśmy o nie dbali – dla siebie i przyszłych pokoleń!

Jednym z zadań Służby Parku Krajobrazowego jest współpraca Polskim Związkiem Wędkarskim  - Koło PZW nr 113 w Osiu. Dzięki dofinansowaniu ENEA Wytwarzanie zarybiana jest Wda i jej dopływy. W dniu dzisiejszym wpuściliśmy narybek pstrąga do Sobińskiej Strugi.
W związku z tym, że w granicach Parku, na naszej ukochanej Wdzie są aż dwie elektrownie wodne nie posiadające przepławek (urządzeń pozwalającym na wędrówkę ryb), aby utrzymać zdrową populację ryb konieczna jest ingerencja człowieka. Koszty zarybień ponoszą głównie "winowajcy" tej sytuacji i "korzystający" z rybostanu tj. użytkownik elektrowni i wędkarze, a Parkowcy pomagają w transporcie.

Okres samoizolacji sprzyja pracom ogródkowym. Podczas nich możemy spotkać zaskakującego gościa. Takiego przyjemniaczka spotkała jedna z mieszkanek Osia. "Gość" stanowczo, ale bezpiecznie został poproszony o opuszczenie posesji, w czym pomogli parkowcy.
Żmija zygzakowata (Vipera berus) – dla jednych fascynująca, dla innych przerażająca 
Żmija jest jedynym jadowitym wężem w Polsce i jak wszystkie polskie gady podlega ochronie gatunkowej (obowiązuje zakaz jej umyślnego zabijania, okaleczania lub chwytania!). Zdarza się jednak, że podczas spotkania z człowiekiem, zakaz ten nie chroni jej przed zabiciem. Niestety, często mylone z nią niejadowity zaskroniec, gniewosz plamisty lub padalec też ginie. Zła sława żmii wiąże się oczywiście ze zdarzającymi się przypadkami ukąszeń, które mogą być niebezpieczne.
Żmije występują na terenie całej Polski. Lubią torfowiska, gęste zarośla, w których mogą się ukryć, schronieniem są dla nich szczeliny skalne, korzenie drzew i nory gryzoni. Można je zobaczyć na obrzeżach lasów , wygrzewające się na kamieniach , często też na ścieżce lub drodze. Żywią się drobnymi gryzoniami, zjadają też jaszczurki, pisklęta ptaków  i owady. W październiku zapadają w sen zimowy, budzą się z niego w marcu. Ich okres godowy przypada w kwietniu i maju (samce toczą wówczas rytualne walki), wtedy też mamy większą szansę na spotkanie z nimi. Są jajożyworodne, młode (ok. 5 – 15 sztuk) rodzą się w sierpniu i wrześniu. Żmije odgrywają bardzo ważną rolę w ekosystemie.
Tekst z https://gorydlaciebie.pl/zmija-zygzakowata/

 

 Oprac. na podst. art. “Postępowanie po ukąszeniu przez węża” – prof. dr hab. n. med. Joanna Zajkowska

Międzynarodowy Dzień Ptaków został ustanowiony już w 1906 roku, podczas ratyfikacji Konwencji o Ochronie Ptaków Pożytecznych dla Rolnictwa z 19 marca 1902 r. Polska przystąpiła do konwencji w 1932r. Koordynatorem obchodów
jest BirdLife International – ogólnoświatowa federacja organizacji pozarządowych zajmujących się ochroną ptaków, której partnerem w Polsce jest OTOP. Celem święta jest zwrócenie uwagi na zagrożenia przed jakimi stoją ptaki, oraz zachęcenie ludzi do zaangażowania się w ich ochronę. Na świecie żyje około 10 tysięcy gatunków ptaków, z czego ponad 1250 gatunków zagrożonych jest wyginięciem, co stanowi 13% wszystkich gatunków ptaków! W Polsce występuje około 350 gatunków ptaków, każdy z nich ma swoje wymagania siedliskowe związane z możliwością odpoczynku, zdobycia pokarmu, znalezienia partnera do rozrodu i odchowania piskląt. Duża grupa to gatunki wyspecjalizowane, wymagające szczególnych warunków. Głównym zagrożeniem są dla ptaków postępujące zmiany w naturalnych siedliskach
i wciąż zwiększająca się presja człowieka. Coraz więcej miejsca zajmujemy pod zabudowę, drogi i przemysł, wyrąbujemy stare lasy, osuszamy mokradła, regulujemy rzeki. Zmieniają się też tereny rolnicze – znikają przydrożne aleje drzew, miedze, śródpolne zakrzaczenia i oczka wodne, a mozaikę pól zastępują wielohektarowe monokultury.

fot. www.piotrszumigaj.com

 

 

W związku z  rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, zwanego potocznie koronawirusem i w celu zminimalizowania zarażenia się nim Dyrektor Wdeckiego Parku Krajobrazowego zwraca się z prośbą , aby ograniczyć osobiste wizyty w siedzibie Parku (jeżeli przepisy prawa nie wymagają osobistego stawiennictwa).

W innych przypadkach prosimy o kontakt  telefoniczny, e-mail lub przez
E-PUAP.

 

 

Wdecki Park Krajobrazowy
Rynek 11A
86-150 Osie

Tel: 523329486
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
E-PUAP : /WPK-Osie/SkrytkaESP

W dniu  9 stycznia 2020 roku o godz. 10ºº w Gminnym Ośrodku Kultury w Osiu odbył się III etap – parkowy Ogólnopolskiego Konkursu „Poznajemy Parki Krajobrazowe Polski” – XIX edycja.

 Celem tego konkursu jest popularyzacja obszarów chronionych, jakimi są parki  krajobrazowe, wiedzy z zakresu ochrony przyrody i ekologii, rozbudzanie i pogłębianie zamiłowania oraz szacunku do przyrody, rozumienie i prawidłowe posługiwanie się pojęciami ekologicznymi, zrozumienie zależności zachodzących pomiędzy organizmami w ekosystemach, zainteresowanie światem, jego różnorodnością, bogactwem i pięknem, integracja uczniów oraz wymiana doświadczeń między szkołami i służbami parków krajobrazowych.

Konkurs skierowany jest do uczniów szkół podstawowych z obszarów chronionych i ich otulin. Konkurs składa się z pięciu etapów: szkolnego, gminnego, parkowego, wojewódzkiego i finału ogólnopolskiego.

Uczniowie mieli za zadanie rozwiązanie testu składającego się z 25 pytań (10 pytań przyrodniczo-geograficznych i 15 pytań dotyczących parków krajobrazowych województwa kujawsko - pomorskiego).

W ogólnej punktacji I miejsce w parkowym etapie konkursu zajęła drużyna ze Szkoły Podstawowej w Drzycimiu zdobywając łącznie  61 pkt.

II miejsce drużyna ze Szkoły Podstawowej w Warlubiu z ilością  51 pkt.

III miejsce drużyna ze Szkoły Podstawowej w Lnianie zdobywając 41 pkt.

IV miejsce drużyna ze Szkoły Podstawowej w Laskowicach z ilością 33 pkt.



Zwycięzcom  gratulujemy i życzymy najwyższej punktacji podczas rozgrywki wojewódzkiej, która odbędzie się 19 marca 2020 roku na terenie Wdeckiego Parku Krajobrazowego.

 

W dniu 27 grudnia o godzinie 18:00 w Gminnym Ośrodku Kultury Wdecki Park Krajobrazowy organizuje spotkanie pt. "Zatarte dziedzictwo Borów Tucholskich. Archeologiczne historie z oskich lasów."

Tematem przewodnim spotkania będzie przestawienie efektów badań prowadzonych w 2019 roku, jako kontynuacja odkrytej w 2018 roku osady z przed 2 000 lat. Informacja przytoczona przez PAP spotkała się z szerokim zainteresowaniem mediów polskich i zagranicznych, a przede wszystkim lokalnej społeczności.